Rodzaje stresu

Kiedy postawione przed ciałem wymagania fizyczne lub psychiczne przekraczają jego potencjalną zdolność, organizm doświadcza stresu. Jest on definiowany jako zespół myśli, uczuć, zachowań oraz zmian fizjologicznych, które zachodzą w wyniku odpowiedzi organizmu na określone żądania i percepcje. Znaczny procent społeczeństwa doświadcza różnych form stresu praktycznie każdego dnia.

Hormon stresu

Stres jest przede wszystkim reakcją fizyczną. Zestresowane ciało odczuwa określone bodźce jako formę ataku, po czym przełącza się w tryb walki lub ucieczki, uwalniając złożoną mieszankę hormonów i substancji chemicznych, takich jak adrenalina, kortyzol i norepinefryna, aby przygotować organizm do działania fizycznego. Powoduje to szereg reakcji, od przekierowania krwi do mięśni, aż po wyłączenie niepotrzebnych czynności organizmu, takich jak trawienie.

We współczesnym świecie stres pomaga ludziom przetrwać niebezpieczne sytuacje. Wyzwanie polega na tym, że ciało często przechodzi w stan stresu w nieodpowiednich sytuacjach. Kiedy przepływ krwi dociera tylko do najważniejszych mięśni potrzebnych do walki lub ucieczki, funkcja mózgu jest zminimalizowana. Może to prowadzić do niezdolności do racjonalnego myślenia, co jest wielką przeszkodą zarówno w codziennej pracy, jak i w życiu osobistym. Zbyt długo utrzymywany stres może być szkodliwy dla zdrowia. Rezultatem podniesienia poziomu kortyzolu jest między innymi wzrost poziomu cukru i ciśnienia krwi, a także spadek libido.

Stres oksydacyjny

Stres oksydacyjny powstaje wówczas, gdy nadmiar rodników tlenowych utrzymuje się w komórkach, co może przytłoczyć normalną zdolność antyoksydacyjną organizmu. Gdy stężenie reaktywnych gatunków nie jest kontrolowane przez wewnętrzne mechanizmy obronne, takie jak przeciwutleniacze (tokoferole, kwas askorbinowy i glutation) lub enzymy zaangażowane w wychwytywanie rodników tlenowych (katalaza, peroksydaza i dysmutaza ponadtlenkowa, SOD), uszkodzenia oksydacyjne występują w białkach, lipidach oraz DNA. Mogą one prowadzić do cytotoksyczności, genotoksyczności, a nawet karcynogenezy, ponieważ zmutowane komórki zaczynają się rozmnażać.

Stres oksydacyjny może wynikać z obecności ksenobiotyków, aktywacji układu odpornościowego w odpowiedzi na inwazyjne mikroorganizmy lub toksycznego promieniowania.

Zespół stresu pourazowego

Zespół stresu pourazowego to zaburzenie rozwijające się u osób, które doświadczyły szokującego, przerażającego lub niebezpiecznego wydarzenia. Naturalne jest odczuwanie stresu w trakcie traumatycznej sytuacji. Niemal każdy doświadcza szeregu reakcji stresowych także bezpośrednio po urazie, jednak większość ludzi stopniowo pozbywa się pierwszych objawów. Ci, którzy pomimo upływu czasu wciąż doświadczają problemów, są diagnozowani jako cierpiący na zespół stresu pourazowego. Osoby zmagające się z PTSD mogą czuć się zestresowane lub przestraszone, nawet jeśli nie znajdują się w niebezpieczeństwie.

Nie każda traumatyzowana osoba rozwija ciągły (przewlekły), a nawet krótkotrwały (ostry) PTSD. Niektóre doświadczenia, takie jak nagła, niespodziewana śmierć bliskiej osoby, mogą również powodować ten zespół.

Objawy zwykle rozpoczynają się wcześnie, w ciągu 3 miesięcy od traumatycznego zdarzenia, ale czasami mogą pojawić się dopiero wiele lat później. Objawy muszą trwać dłużej niż miesiąc i zakłócać codzienne funkcjonowanie jednostki, aby uznać je za PTSD.

Przebieg choroby jest różny. Niektóre osoby powracają do zdrowia w ciągu 6 miesięcy, podczas gdy inne mają objawy, które trwają znacznie dłużej. U niektórych osób stan ten staje się chroniczny.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *